Buu Tri Pagoda, uitstapjes met de projecten en foto’s.

Hallo allemaal!

Tijdje geleden, maar hier is weer een verhaaltje van mij.

Vandaag ben ik voor de eerste keer naar de Buu Tri Pagoda geweest. In deze pagoda worden kinderen opgevangen en verzorgd door de monniken. Het was me al verteld dat je op dit project nooit weet wat je te wachten staat. De ene keer zijn er 40 kinderen die je moet zien Engelse les te geven en de andere keer zijn het er maar 5.
Samen met twee andere vrijwilligers en een tas vol met lesmaterialen en speelgoed kwamen we rond 2.15 pm aan bij het project en werd ons verteld dat we moesten gaan spelen met de kindjes en vandaag geen Engels les mochten geven. Dat was een beetje vreemd aangezien we wel altijd Engelse les geven hier. Toen kwam er een monnik naar me toe en ze pakte me beet aan m’n arm, zei wat dingen in het Vietnamees en maakte wat gebaren. Ze wilde blijkbaar dat ik met haar meeliep. Dus ik achter haar aan, gevolgd door de andere twee vrijwilligers. We kwamen bij een hangmatje aan en daar kreeg ik een nog maar 15 dagen oud baby’tje in m’n armen geduwd. Ze was te vondeling gelegd en nu zorgen ze hier voor haar. De andere 2 vrijwilligers kregen een jongetje van ook 15 dagen oud, en nog een meisje van maar 2 dagen oud! Ook achtergelaten door de ouders.. Best wel heftig. Toen wees ze ons aan waar we moesten gaan zitten met de schattige baby’s in onze armen. We hebben ruim een uur daar zo gezeten met z’n drieën en lekker geknuffeld met ze. Ik vind het erg mooi dat de mensen van dit project de achtergelaten baby’s en kinderen opvangen, en ik heb ook een goed gevoel over de manier waarop ze voor de kids zorgen etc.

Met de projecten doen we ook best wel wat uitstapjes, is echt superleuk!

We zijn een tijdje geleden met alle vrijwilligers en een aantal kinderen van City Orphanage een middagje wezen zwemmen. Het is zo leuk om te zien hoe veel plezier ze dan hebben! Wel te begrijpen, ze kunnen eindelijk eens een keer uit het weeshuis en een andere omgeving zien. Ook de taxirit was er één zeg. Helemaal volgepropt met kinderen, vrijwilligers en verzorgers. Echt grappig.

zwemmen city zwemmen city

Ik heb de taak van fotograaf op me genomen die dag, want ik kon helaas niet mee zwemmen vanwege mijn… euh… brandwond…! Tja, een ongeluk zit in een klein hoekje.. Hoe voorzichtig ik ook van de scooters afstap steeds… dit keer ging het even mis. Ik zat op een kar die achter de scooter hing, want we gingen hout halen voor het Charity Hospital. En toen we stopten, voelde ik dat de kar+scooter langzaam naar links aan het vallen was, dus in een reflex sprong ik van de kar af, maar toen kwam ik met mijn been tegen de gloeiend hete uitlaat van de scooter aan.. Auw! Alsof het niet al erg genoeg was, konden we ook nog eens nergens ijs of water vinden om te koelen! We zaten echt in the middle of nowhere… Pas na 20-25 minuten had Chung (1 van de Vietnamese jongens) eindelijk ergens ijs vandaan gehaald … en …  tandpasta! (Bleek achteraf..) Maar goed, vele gaasjes, verbandjes, doktersbezoeken en een ziekenhuisbezoek verder, kan ik nu eindelijk zeggen dat het genezen is! :) Het ziet er goed uit en ik denk dat ik nu wel weer kan zwemmen. Hopelijk hou ik er geen groot litteken aan over.

DSCN0435      Kar van Charity Hospital

IMG_6637

‘Ziekenhuis’ in Can Tho

 

We zijn ook een ochtendje met de mensen van Nhip Cau en een paar vrijwilligers koffie wezen drinken. We gingen met 2 taxi’s naar cafe Greenhouse, een heel sfeervol koffietentje met een mooi aangelegd tuintje en een klein beekje met een bruggetje. En verderop nog een klein speeltuintje met een ballenbak en wipwap voor de kids die ook mee waren. (Als je het wilt zien, kan je op de link drukken) Wij dachten eigelijk dat het de bedoeling was om ‘breakfast and coffee’ te hebben, maar het bleek dus achteraf alleen koffie te zijn, en een paar, waaronder ik, hadden dus helemaal niets gegeten ‘s ochtends. Maar ach, het was een hele leuke ochtend, iedereen had het erg naar z’n zin en er zijn veel foto’s gemaakt. Toen we terug gingen, zijn we direct gaan zitten bij een cafeetje om rijst met vlees en een soepje te eten, dat smaakte natuurlijk zeer goed :).

nhip cau greenhouse 2 nhip cau greenhouse 3 nhip cau greenhouse 5 nhip cau greenhouse 1

De week erna op zondag (1e paasdag) hadden we een feestje in Karaoke bar ‘Smile’ met Nhip Cau voor Miss Kim’s verjaardag. Miss Kim is een vrouw van 64/65* waaraan ik Engelse les geef 3 keer per week. De andere vrijwilligers zijn ook mee gegaan. Onder het genot van veeeel Vietnamees eten en een lekker taartje, hebben we met z’n alle lekker staan zingen. Karaoke is super populair hier! Je ziet overal karaoke barretjes, echt gaaf! Ik ben al een paar keer geweest :). Je hebt dan altijd een eigen ruimte met de mensen waar je mee bent. Heel chill. Sommige zijn echt super luxe, dan lijkt het net alsof je in een 5 sterren hotel bent. En er is ook zoveel keus aan (bekende) Engelse liedjes, dus dat is wel heel leuk!

karaoke nhip cau

Miss Kim, Marit en ik

* In Vietnam zijn alle mensen een jaar ouder dan dat ze bij ons zouden zijn, want ze tellen vanaf het moment dat je verwekt bent zegmaar. Dus ze rekenen er 1 jaar extra bij.

Tot slot heb ik nog een aantal foto’s van het project City Orphanage. Ik vind dit wel een heel mooi project maar het is best wel heftig omdat sommige mannen/vrouwen/kinderen er best wel slecht aan toe zijn…

Bij de mannen groep:

DSCN0351 Een blind jongetje, hij kan al een aantal liedjes met je zingen, zoals vader jacob en happy birthday. Superleuk!

DSCN0346 Yo-yo. We noemen hem zo omdat hij dat altijd zegt. Hij vraagt enorm veel aandacht en vind foto’s maken heel leuk.

Bij de kinderen groep:

DSCN0383 Dit schattige meisje (we noemen haar diva) wordt waarschijnlijk aan het eind van het jaar geadopteerd :).

DSCN0376

Bij de baby’s:

DSCN0461DSCN0471DSCN0475DSCN0492 Schattig hé..

Nu lekker slapen (1:15 alweer..). Truste!

Hoop dat jullie het een leuk berichtje vinden :).

Groetjes,

Daphne

 

Flying kites, struis-fies en gratis massages!

Hallo iedereen!

Het werd weer eens tijd voor een berichtje van mij, vond ik zo.
Er is alweer een week voorbij, wat gaat de tijd snel zeg! Ik heb het nog steeds heel erg naar m’n zin!

Hmm waar zal ik eens beginnen? Ik maak echt zoveel mee hier!
Ik zal maar beginnen met waar ik de vorige keer gebleven was,… WEEKEND!

We zijn vorige week met een paar vrijwilligers en Vietnamese vrienden wezen vliegeren, of nou ja eigenlijk meer wezen kijken naar alle vliegende objecten in de lucht. Waarom zoveel Vietnamezen er massaal op uit gaan om te vliegeren? Gewoon omdat het leuk is, krijg ik als antwoord van 1 van de Vietnamese boys. Vliegeren is erg populair hier. Geen idee wat er nou zo leuk aan is eigenlijk.. Tuurlijk is het wel grappig, maar op een gegeven moment zou ik het echt saai gaan vinden :p.

DSCN0280
Wat nooit saai wordt, is het achterop de scooter zitten bij de jongens! Echt zo leuk dat ze ons meenemen naar dingen, zodat wij dat niet hoeven te fietsen :D. Begrijp me niet verkeerd, ik ben echt blij dat ik een fiets heb hier en niet hele stukken hoef te lopen naar de projecten enzo, maar oh soms… wordt het wel een beetje vervelend.. je komt zwetend aan bij je projecten.. het zadel is ook zeker geen pretje voor je zitvlak, of je band is wéér eens plat etc. Gelukkig betaalt Phuong voor de bandenoppomper en de reparateur en kunnen we zo vaak als we willen langskomen :D.

DSCN0276

We zijn ook nog met alle vrijwilligers een dagje met een boot naar een eiland geweest. Het was eigenlijk de boottocht die het grootste gedeelte van de dag in beslag nam. Die ging niet helemaal volgens plan. Onze kapitein had zich blijkbaar niet al te goed voorbereid op de route die hij moest varen. Uiteindelijk duurde het 5 uur voordat we bij het eiland waren. Heel vervelend vond ik het niet, want we konden ons goed vermaken tijdens de reis. Spelletjes doen, muziek luisteren, even een dutje doen op de banken of in de hangmat, genieten van de mooie natuur van Vietnam, foto’s maken en elkaar af en toe bezorgd aankijken en ons afvragen of we ooit nog wel bij het eiland aankwamen.

DSCN0309DSCN0307

DSCN0322DSCN0323

Blij dat we eindelijk van de boot af konden, liepen we met onze kapitein als gids, als eerste naar de struisvogels toe, waar een paar waaghalzen het aandurfden om op zo’n pikkend gevaarte te gaan rijden. Jep, mij niet gezien. Ondanks dat ik redelijk goed kan paardrijden, dacht ik dat het verstandiger zou zijn om toe te kijken hoe twee andere vrijwilligers de bak door sjeesden. Ik moest natuurlijk wel even een paar selfie’s maken met de struisjes.

 

IMG_6459

Struisfie

IMG_6468

Struisfie

Op het eiland waren nog veel meer dieren te bewonderen. Hieronder een paar foto’s.

   IMG_6494

Oja, ik durfde het wel aan om krokodillen op een ietwat pesterige manier, met een hengel en wat bungelend vlees eraan, eten te geven.

IMG_6446              IMG_6447

Nou genoeg over het weekend. Afgelopen week was mijn rooster precies hetzelfde als de week ervoor. Dat betekende dus weer 3 ochtenden vroeg opstaan (06.15) om de mensen van de Nhip Cau Foundation wat Engels bij te spijkeren.

Voor de laatste les van de week had ik bedacht om een simpel boekje met ze te gaan lezen. Ze waren erg enthousiast toen ik aankwam met Mulan (jeweetwel, van die Disney film met dat Aziatische meisje in de hoofdrol). Maar al snel bleek het moeilijker dan verwacht en kreeg ik het idee dat maar 1 van de 3 mensen een beetje snapte waar het over ging, daarom nam ik veel tijd om bijbehorende opdrachten te maken en te bespreken.

Verder die week weer twee keer bij het Charity Hospital geweest, waar ik normaal lesgeef aan Mr. Minh en Mr. Tam, 2 mannen van ergens in de 60.  Alleen deze week was Mr. Tam afwezig en heeft Mr. Minh dus privéles gehad van twee leraren, want we gaan altijd met twee vrijwilligers naar dit project. Dat is nog eens wat anders dan één leraar voor een klas van 30 man.

Ook was ik weer twee middagen bij City Ophanage en zaterdagmiddag bij de kindjes van Tien An.

Omdat het inmiddels alweer maandag is en morgen de week voor ons weer begint, zal ik nog wat korts over het afgelopen weekend vertellen. We zijn gister na een gezellig avondje kingsen op het dakterras nog met z’n vijven wezen stappen bij een club ergens vlakbij de haven van Can Tho. Natuurlijk waren wij de enige blanken daar, erg grappig, want iedereen wilde met ons dansen :p.

Vandaag lekker uitgeslapen en ’s middags bij het Victoria Can Tho Resort geweest om lekker te zwemmen en te chillen op de bedjes. Het resort (4 sterren) zag er super mooi en luxe uit! Voor een kamer betaal je dan ook minstens 150 euro per nacht. Goede service ook, een massage dame ging tegen het eind van de middag alle gasten van het zwembad langs om een gratis ontspannende massage te geven, erg fijn!

Mijn rooster voor komende (3e) week is weer hetzelfde. Morgen dus weer beginnen met Nhip Cau en ‘s middags naar het Charity Hospital.

oja p.s. jullie reacties op mijn verhaaltjes worden zeer gewaardeerd! :D

 

Liefs,

Daphne

Tien An en City Orphanage

Chào!

Gistermiddag ben ik bij een voor mij nog nieuw project geweest, Tien An. Hier verblijven wezen, maar ook kinderen waarvan de familie niet in staat is ze op te voeden. We hebben met z’n tweeën Engelse les gegeven aan 8, nog best wel jonge kinderen en daarna hebben ze even gespeeld met een bal en ballonnen die we hadden meegenomen. Het zijn echt lieve kinderen alleen ze kunnen nog niet zo veel. Tot 20 tellen lukt net en het alfabet kunnen ze een beetje. Zinnen zeggen, kunnen ze helemaal nog niet.

Verder ben ik afgelopen week twee middagen bij het project City Orphanage geweest. In dit weeshuis zitten 4 groepen, de meeste zijn gehandicapt. In 3 uur tijd gaan we ze allemaal even langs. Wat we voornamelijk doen bij dit project is aandacht geven, knuffelen en ze vermaken door bijv. spelletjes, liedjes zingen etc. We nemen ook altijd 3 tassen met speelgoed/knuffels mee. We begonnen bij de mannen, die zijn best wel zwaar gehandicapt, zowel lichamelijk als psychisch.
Daarna gingen we naar de gehandicapte vrouwen, waar we hielpen met eten geven. Sommige liggen dan op hun rug op de grond, want ze kunnen niet zitten, en dan krijg je een lepel en een kommetje eten en moet je ze gaan voeren.. Dat vond ik best wel heftig, want bij sommige is het erg lastig, omdat ze hun mond niet open doen of ze slikken het niet door.
Vervolgens gingen we naar de kleuters. Deze groep is niet of minder zwaar gehandicapt. Het is heel leuk om te zien dat ze zo blij en enthousiast zijn als je komt! Als laatste zijn we bij de superlieve, schattige baby’tjes geweest. We hebben lekker met ze geknuffeld en sommige een flesje gegeven.

Ik ben dus tot nu toe bij 4 verschillende projecten geweest, en waarschijnlijk zal dit ook wel zo blijven komende 8 weken. Je krijgt elke maandag een nieuw rooster, dus ik ben benieuwd. Deze week ben ik 3 keer bij Nhip Cau geweest, 2 keer bij het Charity Hospital, 1 keer bij Tien An en 2 keer bij City Orphanage. Ik vindt alle 4 de projecten erg leuk om te doen, natuurlijk ligt in de ene wel wat meer uitdaging als in de ander en hebben sommige projecten meer nut dan andere, maar dat geeft niet. Vind het erg leuk dat ze zo verschillend zijn :).

Ik begin al steeds meer Vietnamese woordjes te leren, dat komt doordat we veel contact hebben met onze Vietnamese studenten vrienden. Erg leuk! Ze vertellen ook vanalles over Vietnam of over het Charity Hospital, waar sommige van hun ook meehelpen als vrijwilliger. Donderdag zijn we ook weer met ze uit eten geweest, was erg lekker en gezellig! Daarna hebben ze ons meegenomen om hun studentenkamers te laten zien en hebben we daar nog even gechillt :D.

-student room  dinner

We hebben ook best wel wat vrije tijd tussen de projecten door om even bij te komen. En dan is het erg lekker om even te relaxen met een ca phe sua da (cà phê sữa đá) in de hangmatjes! :)

ca phe sua da or cà phê sữa đá

Vietnamese ijskoffie

Terwijl ik deze blog aan het schrijven ben, zit ik te genieten van een heerlijk zoete watermeloen, die ik gisteren heb gekocht bij een van de vele fruitkraampjes die hier langs de weg te vinden zijn.

kraampjes langs de weg fruitkraam

Nu hebben we lekker twee dagen weekend en kunnen we ons weer als toeristen gaan gedragen :D

Byeeeee.

Eerste projectdag!

Ik ben nog geen week in Vietnam en ik heb nu al zoveel meegemaakt, teveel om op te noemen!
Phuong heeft me maandag meegenomen achterop zijn scooter om mij een beetje rond te leiden in Can Tho. Onder het genot van een drankje vertelde hij me over de projecten die er zijn. Daarna hebben we wat rondgelopen en zijn we o.a. naar een mooie, oude Pagoda geweest en heb ik heerlijke noedels gegeten!

Maandagochtend ben ik trouwens nog met een aantal vrijwilligers naar de haven in Can Tho geweest en hebben we even wat inkopen bij de winkeltjes gedaan. Ik heb een leuk, luchtig broekje gekocht. Na het afdingen, waarbij ik wat geholpen werd door de anderen :) , heb ik 80.000 vnd betaald (€3,51, echt geen geld!) Het is wel een lange broek, want dat moet je aan als je naar de projecten gaat.

Ik heb mijn eerste woordjes Vietnamees geleerd toen we wat gingen drinken met de vrijwilligers, namelijk Một hai ba, yo! Proost! :D

Ook heb ik kennisgemaakt met het drukke, chaotische verkeer van Vietnam!! (Ik was van te voren al gewaarschuwd) Overal scooters, scooters en nog eens scooters, en maar een paar bussen/vrachtwagens, auto’s en fietsers. Voorrangsregels? Nou, die kennen ze hier niet hoor. Hier geldt meer het recht van de sterkste.. Auto’s, bussen en vrachtwagens moet je zoveel mogelijk bij uit de buurt blijven. Ze stoppen namelijk niet voor je. Men rijdt hier ook gewoon door rood als ze rechtsaf slaan, lachen! Ik ben er nu gelukkig al iets meer aan gewend.

Na een heel leuk en indrukwekkend weekend was het vandaag mijn eerste project dag. De wekker ging om 06:00 uur en om iets voor 7 ging ik samen met een andere vrijwilligster op de fiets naar het project Nhip Cau. Dit is een project waarbij we de komende 8/9 weken Engelse les gaan geven aan lichamelijk gehandicapten. We hebben twee groepen, de ene groep kan al wat beter Engels dan de andere. Ik heb les gegeven aan de groep die het nog niet zo goed kon. Of nouja les.. we hebben eerst een tijdje met elkaar gepraat en kennisgemaakt. Het zijn hele aardige mensen en ze willen erg graag leren. Na de les mochten we in hun winkeltje kijken. Ze maken allerlei gave producten van kokosnoten, echt heel knap!

Toen we weer bij het huis waren, hebben we op het dakterras een spelletje gedaan met een paar andere vrijwilligers.

‘s Middags had ik mijn tweede project, Charity Hospital, waar ik ook met een andere vrijwilligster heenging. Het Charity Hospital is een traditioneel ziekenhuis. Hier mocht ik helpen met het schillen en snijden van verschillende soorten groente. De groenten worden elke ochtend op de markt in Can Tho gehaald en bij het sorteren en schillen wordt het uit de grote zakken gehaald en op een kleed op de grond gelegd en vervolgens ga je op een klein krukje zitten om de groente te schillen. Daarna hebben we nog geholpen met het snijden.
Terwijl het eten werd gekookt, hebben we Engelse les gegeven aan twee mannen van het Hospital. Soms ging het wat moeizaam, maar ik vond het erg leuk om te doen.
Als laatst hebben we nog geholpen met het opscheppen van rijst in alle kommetjes, emmertjes en bekers.

Morgen ochtend heb ik lekker vrij en ‘s middags heb ik weer een project.

En ja het is alweer laat, dus weltrusten! Volgende keer zal ik weer wat foto’s plaatsen :).

Eerste avond in het vrijwilligershuis

Hiii,

De reis naar Can Tho is goed gegaan, ik ben rond half 5 aangekomen bij het vrijwilligershuis. Het was een hele reis, maar zeker goed te doen! Ik ging met de taxi van het hotel naar een busstation om mijn ticket te kopen naar Can Tho en vervolgens werd ik met een bus naar een ander busstation gebracht. Daar stapte ik over op een grote bus (met airco!! :D), die naar Can Tho ging. Het was ong. drie uur rijden, gelukkig had ik mijn camera bij me en kon ik mooie foto’s maken van het Vietnamese landschap.

DSCN0188 DSCN0189DSCN0206 DSCN0190

Ook zat er een hele aardige Vietnamees naast me waarmee ik zo nu en dan een praatje maakte. Jammer genoeg sprak hij niet zo goed Engels en begrepen we elkaar soms niet. Maar goed, hij vond mij blijkbaar ook erg aardig, want toen de bus even een tussenstop maakte, heeft hij iets van Vietnamees snoepgoed voor mij gekocht! Het lijkt een beetje op van die noga met noten en het smaakt naar kokosnoot. Niet echt mijn ding.. maar dat hoefde hij niet te weten natuurlijk! ;p Hij heeft mij ook geholpen om de goede shuttle bus te vinden om mij van het busstation in Can Tho naar het vrijwilligershuis te brengen :).

Ik heb vanavond al alle vrijwilligers ontmoet, en er kwamen ook nog gasten (Vietnamese studenten die ook vrijwilligerswerk doen) naar het huis om met z’n alle een gerecht, dat gemaakt wordt van bloem, ei, melk en een klein beetje zout en in een koekenpan met verhitte vetstof wordt gebakken, te eten! Ja echt, mijn eerste avondeten in Vietnam was toch echt pannenkoeken haha! Daarna hebben we nog gezellig op het dakterras gezeten waar het wat koeler was.

Als het goed is, krijg ik maandag van Phuong een rondleiding en uitleg over de projecten.

Nu ga ik echt slapen, want het is inmiddels half 12 ‘s nachts en ik ben erg moe!

Jullie horen binnenkort weer van me :D

Aangekomen in Vietnam!

Chào buổi sáng! (Goedemorgen!)

Ik heb net een lekker en gezond (watermeloen:D) ontbijtje gehad in het Lele hotel in Ho Chi Minh City. Het is nu bijna 10 uur (in nl 6 uur vroeger) en om twaalf uur moet ik een taxi regelen die mij naar het busstation brengt en daarvandaan kan ik dan verder reizen naar Can Tho, waar het vrijwilligershuis staat waar ik de komende twee maanden ga verblijven.

Dus ik dacht ik heb wel even tijd om een berichtje te posten.

De vlucht van Dubai naar HCMC verliep goed. Het was wel een wat ouder vliegtuig dit keer, met minder beenruimte en minder entertainment, maar dat maakte me niet zo uit, want ik was erg moe en lag een beetje te dutten, tja echt slapen in een vliegtuig… dat lukte me niet.

Ik ben gisteravond rond 9 uur aangekomen in het hotel. Het ziet er allemaal heel mooi, schoon en netjes uit. Het bed ligt ook erg lekker! (Of lag dat aan mijn vermoeidheid en zou elk bed lekker liggen?;x)

DSCN0177

Haha mijn iPhone geeft nu aan: Zonnig vandaag. De temperatuur is nu 30 ºC en loopt op tot 35ºC. Aaah wat heerlijk!!

DSCN0172 Uitzicht op HCMC vanaf het balkon.

Ik hoef geen boodschapjes te doen, want ik neem drinken mee uit de minibar. En ja dat is echt ontzettend duur :D Eén flesje water kost 10.000 VND, omgerekend 43 eurocent! Haha.

De reis naar Can Tho vanaf het busstation zal ongeveer 3 uur duren. Ben benieuwd wat ik allemaal ga zien onderweg!

Groetjes!

Berichtje vanuit Dubai!

Hallo allemaal,

Ik ben veilig en wel geland in Dubai, het is hier 02:10 (toen ik deze blog schreef, het publiceren lukte even niet) en bij jullie is het 3 uur eerder. Ik heb een heerlijk relaxte vlucht gehad van ongeveer 6,5 uur. Had alle ruimte, want er zaten geen mensen naast me :). Geen seconde verveelt! Niet geslapen, want ik had ontzettend veel te doen!! :D
Als eerste moest ik natuurlijk de lieve, leuke verhaaltjes enzo lezen uit het boekje dat ik van vrienden en vriendinnen (voornamelijk van de basketball) heb gekregen. Ik heb me in kunnen houden om nog niet alles te bekijken ;p. Dan heb ik nog wat voor later. Bedankt allemaal voor het cadeau, vind hem echt fantastisch! Jammer dat jullie mijn reactie erop niet konden zien hihi. Geloof me, ik zat echt te glunderen en soms moest ik m’n best doen om niet hardop te lachen! Zo leuk!

image      image

Verder heb ik nog een film gekeken, (keuze uit meer dan 400 films!) games gespeeld, muziek geluisterd, allerlei informatie over de vlucht bekeken die constant werd bijgewerkt. En dat allemaal via het touchscreen in de rugleuning van de stoel voor me. Echt geweldig.

image

Ik ben ook erg tevreden over de service van Emirates. De stewards en stewardessen kwamen vaak langs met drinken, koekjes, een lunch (met voor-, hoofd-, en nagerecht!) en daarna nog een bakje met vanille- of bananenijs. Jammie!

Even nog een korte uitleg want ik zou nu eigelijk al in Vietnam zijn..:
vanwege wat ‘issues’ woensdag met het inchecken op Schiphol, had ik geen andere keus dan mijn vlucht om te boeken naar een dag later. Ik ben dus donderdagmiddag (14.40) pas vetrokken richting Dubai en kom de 6e aan in Vietnam i.p.v. de 5e.
Gelukkig waren ze heel aardig en behulpzaam op Schiphol en is mijn ticket gratis omgeboekt! :)

Tja en nu zit ik hier, op 1 van de snelst groeiende luchthavens van de wereld. Vliegtuigen komen en gaan. Het volgt elkaar in snel tempo op. En er zijn nog zoveel (verschillende) mensen!
Ik moet nog wel even zien hoe ik de komende uren door ga brengen. Mijn vlucht naar Ho Chi Minh City vertrekt om 09:25 uur en ik ben geland om 00:18 uur. Maar goed, ik ga hier eens rustig rondkijken, en misschien wat slapen, ookal ben ik nu totaal niet moe nog. Gelukkig heb ik inmiddels een restaurantje met ‘free’ wifi gevonden, alleen is mijn telefoon nu 42% door al het geapp. Hopelijk kan ik hem ergens opladen.

Doeidoeii ik ga me even vermaken in het mega grote tax-free shopping gedeelte van deze gigantische airport. Hopelijk kan ik snel weer wat van me laten horen, wanneer ik aangekomen ben in het hotel in HCMC en ik internet heb!

Greetings from Dubai,
en tot mijn volgende blogpost!

Bedankt!!!

Maandag ochtend ben ik naar mijn moeder’s werk gegaan en kreeg ik een cheque overhandigd van een collega van haar. Zij heeft heel veel boterkoeken gebakken en verkocht om mij te sponsoren met mijn vrijwilligerswerk! Super lief!

Lieve Irene,

ik wil je bij deze nogmaals ontzettend bedanken, vind het zo tof van je dat je dit hebt gedaan!!

2015-03-02 10.30.18     2015-03-02 10.31.51

 

2015-03-02 10.35.41

Nog 1 maand!!!!

Nog maar één maand en dan zit ik in Việt Nam! :D Het komt nu wel heel dichtbij. Ik vind het wel spannend, maar zenuwachtig ben ik (nog) niet echt. Ik heb er vooral heel erg veel zin in! Nu moet ik serieus gaan nadenken over wat ik nog moet regelen voor vertrek, zoals een visum. En wat ga ik allemaal meenemen? Past het in 1 koffer voor twee maanden? En een reisgids van Vietnam lijkt me ook wel handig om te hebben. Verder moet ik nog wat zomerkleding aan gaan schaffen, want in Can Tho is het namelijk elke dag rond de 30 graden!! Heerlijk.

Ondertussen heb ik ook mijn vliegtickets geboekt. Ik vlieg met Emirates naar Ho Chi Minh City, Vietnam. Ik vertrek op wo 4 maart vanaf Schiphol met een overstap in Dubai na zo’n 6 1/2 uur vliegen. Dan heb ik ongeveer twee uur overstaptijd en vervolgens duurt het nog 7 uur voordat ik in HCMC aankom. Dat wordt een lange reis!

De terugreis gaat ook weer via Dubai. Ik zal op woensdag 6 mei rond 13.15 weer landen op Schiphol.

Ik heb nu ook (bijna) alle benodigde vaccinaties gehaald, wel 7 (!), verspreid over vier keer bij het vaccinatiecentrum.
Ik ging dinsdag naar Breda voor mijn laatste rabiës prik. Stond ik daar precies op de juiste tijd en de goede locatie… alleen wel mooi op de verkeerde dag! Ze waren er niet, dus kon ik weer dat hele stuk terugrijden naar huis. Goed bezigggg ;-). Volgende week woensdag een nieuwe poging om alsnog die laatste prik te halen.

Gelukkig vielen de prikken zelf mee, alleen had ik de dagen erna soms best wel spierpijn! Ik heb verder heel veel info gekregen, van waar je op moet letten en wat je vooral niet moet doen, zoals zwemmen in zoet water vanwege de parasieten die erin kunnen zitten..ieuwww! En het is handig om een klamboe mee te nemen tegen de muggen. Gelukkig zit ik wel in een malaria-vrij gebied! Dus hoef ik geen malaria tabletten te slikken.

Ook komt er nog een deelnamedag die georganiseerd wordt door Vrijwillig Wereldwijd. Dan kan je alvast de andere vrijwilligers leren kennen die rond dezelfde tijd als mij ook in Vietnam zijn. Verder kan je nog vragen stellen en worden de laatste dingen gecheckt die je geregeld moet hebben voor vertrek. De deelnamedag is op za 21 februari, al hoop ik dat het nog verzet kan worden naar een andere datum, omdat ik dan op wintersport ben..

Het leek me leuk om alvast wat Vietnamees te gaan leren, maar helaas, dit idee is al gelijk om zeep geholpen… Het Vietnamees schijnt voor ons Westerlingen nogal moeilijk te zijn om te begrijpen of aan te leren. Die moeilijkheid zit hem voornamelijk in de uitspraak. Door de toonhoogte te variëren kan een woord wel zes verschillende betekenissen hebben… en een foutieve uitspraak geeft al snel aanleiding tot verwarring. Dus laat ik het maar gewoon bij Engels houden in Vietnam. Het Engels is daar sterk in opmars en in de meeste grote steden kan je goed met Engels terecht, heb ik me laten vertellen.
Dus no worries! :D

Autowas-actie groot succes!

Twee weken geleden heb ik mijn eerste actie gehouden om geld in te zamelen voor mijn vrijwilligersproject.

BOB facebook autowas actie Vietnam 
facebookbericht van m’n club

Het was een groot succes! Ik ben heel erg blij en trots met de 250 euro die ik heb opgehaald! Iedereen die mee heeft geholpen (op wat voor manier dan ook): echt ontzettend bedankt!! Het was wel even bikkelen, want het was erg koud met veel wind. Een kopje thee of warme chocomel af en toe en de vele leuke reacties van mensen maakte dat de kou verdween.

10345989_749137375141056_56739800708570676_n

1466295_749137331807727_1786137244114311794_nAutowas-actie

Autowas-actie  Autowas-actie

Van de ene actie naar de andere! Irene de Munck (een collega van mijn moeder) is bezig met haar zelf gemaakte boterkoeken te verkopen op de ijsbaan in Dordrecht om mij te helpen met geld in te zamelen. Echt super lief van haar! Nog heel veel succes en alvast super bedankt voor je bijdrage!

IMG_0008 IMG_0004